Damian .01

posted on 08 Jun 2015 01:23 by darkodin in Fiction
เดเมี่ยนเพียงแค่ยิ้ม ไม่ตอบอะไรแม้ว่าไหล่จะสั่นแค่ไหน เขาก็ทำแค่ยิ้ม...........
 
ก่อนที่น้ำตา
 
จะหยดลงบนคีย์บอร์ด

 
ผ่านแก้ม ไหล่ลงมาถึงคาง
 
และหยดลงบนฝ่ามือที่กำลังจะยกปาดออก

 

เขายังคงยิ้มให้กับน้ำเสียงที่สดใส
 
ให้กับแววตาที่อ่อนโยน

 


เขายิ้ม.......



 
แม้จะกดปิดกล้องสไกป์ฝั่งตัวเองไปนานมากแม้จะกดปิดไมโครโฟนจากฝั่งตัวเองไปแล้ว
 
แต่เขาก็ยังคงยิ้ม


 
ฝืนตัวเองจนหายใจไม่ออก
 
จุกแน่นไปทั้งคอราวกับถูกบีบ

 
ปลายทางยังคงหัวเราะ และพูดเสียงหวานใส


 
เขายิ้ม




 
 
 
ก่อนจะกระแทกฝาโน๊ตบุ๊คปิดเสียงดังลั่น
 
ยกมันและทุ่มลงกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น ไม่กลัวว่างานข้างในจะหายไปหมดหรือไม่
 
ไม่กลัวว่าอีกฝ่ายจะคิดยังไงที่อยู่ๆการติดต่อก็ขาดหายไป


 

เขาปิดหน้า
 
 
 
ก่อนจะกรีดร้องราวกับจะขาดใจ....




 
........................................................................





 
บุหรี่ม้วนที่ห้าถูกดับ
 
เด็กหนุ่มนอนนิ่งอยู่บนเตียง เงยมองเพดาน ดวงตาเหม่อลอยเหมือนคนจมอยู่ในความฝัน

 
แล้วเขาก็ยิ้ม

 

หัวเราะ







 
ขอบตาแดงช้ำ




 
เขาหยิบม้วนกัญชาขึ้นคาบ

 
จุดไฟ




 
ก่อนจะปิดตาลง และปล่อยอารมณ์ให้ไหลไปกับกลุ่มควัน
 
ล่องลอย


 
เจือจาง







 
หายไป
 
 

Comment

Comment:

Tweet