[Something] Uriel

posted on 09 May 2015 12:47 by darkodin in Fiction
Date : 15/3/58
 


"การรักคนที่ไม่สมควรจะรักมันช่างเจ็บปวด" โดยเฉพาะคนคนนั้นคือคนที่คิดว่าสำคัญที่สุดในโลกของฉัน และใช่..เขาไม่มีวันรักฉันกลับมาตั้งแต่ต้น


มันลำบากที่ต้องประคับประคอง แต่ฉันเชื่อว่าฉันจะทำมันได้ และพวกเราจะได้มีความสุขกัน


จะว่าไป นายรู้อะไรไหม


ตั้งแต่วันที่ฉันพบนาย ฉันก็หลงใหลนายมาตลอด ในตอนแรกฉันก็คิดว่ามันคงจะเป็นความรักที่ฉันมีให้กับน้องชายคนเดียวของตัวเอง


ฉันรักนาย ถนอมนายมาก และใช่..นายก็ทำตามฉันทุกอย่าง ใสซื่อและตามติด เหมือนลูกหมาหน้าโง่ตัวนึง


แต่พอฉันโต ความรู้สึกมันก็เปลี่ยนไป เปลี่ยนในมุมกลับชนิดที่ทำให้ฉันถึงกับไปไม่เป็น


ฉันรักนาย ฉันคิดว่าฉันรู้สึกแบบนั้นนะ?


เอาจริงๆก็ไม่รู้ตัวหรอกว่ารักแบบไหน จนกระทั่งวันที่ฉันทาบทับนาย ขืนใจนาย กดนายลงกับเตียงแล้วทำในสิ่งที่นายคงไม่มีวันให้อภัย


แต่ช่างมันเถอะ


ยังไงนายก็เป็นของฉันอยู่แล้ว เป็นน้องชายของฉัน เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน เพราะอย่างนั้นนายจะต้องอยู่กับฉันตลอดไป


ฉันจะไม่มีวันยอมให้นายหนีไปไหน ฉันจะไม่มีวันปล่อยนายไป แม้ว่าตัวนายจะสกปรกมากแค่ไหน หรือต่อให้นายนอนกับคนทั้งโลกฉันก็จะยังรัก


นายจะได้รู้ว่าคนที่จะรับนายได้มีแค่ฉัน คนที่จะอยู่กับนายได้ก็มีเพียงแค่ฉันเท่านั้น


และฉันรู้ว่านายชอบสิ่งที่ฉันทำ เพราะฉันก็เห็นนายเสนอมันให้กับทุกคน นายแลกร่างกายนายกับเงินไม่กี่เหรียญ และนั่นก็ยิ่งทำให้ภาพลักษณ์นายดูแย่มากขึ้น


แต่ไม่เป็นไร ฉันรู้ดีว่าฉันรู้จักนายมากแค่ไหน ตัวตนของนาย


นายเป็นแค่เด็กน้อยใสซื่อที่ไม่รู้ว่าอะไรผิดอะไรถูก นายก็แค่ทำตามคนอื่น แค่เรียกร้องความสนใจ


ไม่เป็นไรนะไม่เป็นไร ฉันยังอยู่ตรงนี้เสมอ อยู่เพื่อนายเลยนะ


เพราะแบบนั้นฉันถึงไม่มอบเงินให้นายตอนที่นายร้องขอ เพราะฉันรู้ว่ามันจะทำให้นายดูด้อยราคา


ฉันรักนายนะ รักมาก


เพราะแบบนั้นฉันถึงได้ยอมให้นายทิ้งรอยแผลไว้บนหลังของฉัน รอยเขี้ยว รอยฟัน หรือแม้แต่คำด่าของนาย ฉันรับมันได้ทุกอย่าง


ฉันรู้ว่าเราเป็นพี่น้องกัน แต่แล้วยังไง


แค่นี้นายก็บาปจะแย่ โสมม และเน่าเหม็น เจ้าปีศาจน้อยน่าขยะแขยง


แต่ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร พี่ชายจะอยู่ตรงนี้เอง อยู่กับนาย


น้องชายที่รัก


เมื่อไหร่นายจะรับรู้ถึงความรู้สึกของฉันซักทีนะ ทั้งที่ฉันก็คิดว่าฉันแสดงมันออกชัดเจนแล้ว แสดงให้นายเห็นว่านายมีแค่ฉัน


เจ้าเด็กโลภมาก เอาแต่ได้ เห็นแก่ตัว


เมื่อไหร่ที่นายจะให้ฉันได้มอบความรักอย่างเต็มใจซักที


ฉันไม่ได้อยากจะมอมนายด้วยยา หรือทำให้สมองนายเสียเพราะเข็มฉีดยากับผงขาวพวกนั้นมากไปกว่านี้หรอกนะ


แต่ว่า...


นายก็ยังไม่ยอมฟัง ช่างเป็นเด็กที่ดื้อเสียจริง


พอฉันดุด่าต่อว่า นายก็จะชักสีหน้าใส่ มันเป็นสิ่งที่ฉันไม่ชอบเอาเสียเลย นายพ่นแต่คำหยาบคาย และทำในสิ่งที่ทำให้ฉันเสียใจ


ฉันอยากจะทำให้นายพูดไม่ได้อีก เพราะมันน่ารำคาญที่ต้องทนฟังคำพูดต่ำๆแบบนั้น แต่ถ้าฉันทำแบบนั้นฉันก็คงไม่ได้ยินเสียงของนายอีก


น้องชายที่รัก.. นายช่างชอบสร้างปัญหาเหลือเกิน


แล้วตอนนี้ฉันควรจะทำยังไงกับนายดี…?


Comment

Comment:

Tweet